 |
 |
 |
Brieven van Georg Hahn
Opa Georg Hahn overhoorde altijd de lessen van zijn kinderen, die een groot respect voor hem hadden. Hieronder een brief aan zijn zoon Louis, geschreven vanuit het krijgsgevangenen kamp.
Enfin, 9 Juni 1918,
Lieber Louis,
lch habe längere Zeit nichts mehr von Dir gehört, und sollte mich es freuen, recht bald einmal wieder einige Zeilen von Dir zu enthalten. Wie geht es in der Schule und mit den Violin-Unterricht? Machtst Du gute Fortschritte oder bleibtst Du in dem einen oder anderen Fach auch zurück? Hier in Entin lerne ich auch ein wenig von der Landwirtschaft verstehen. Auszer Wachedienst tut die Mannschaft hier Arbeitsdienst zu leisten, bei letzeren habe auch ich schon geholfen beim Graben, Hacken, Kartoffel Anhaufen, und so weiter. Es ist dies meistens ziemlich schwere Arbeit, die gut und sorgfältig ausgeführt werden musz, doch arbeite ich ganz gern im Garten und auf den Felde, und glaube ich, dasz auch Du Vergnügen an den Arbeit finden wirst. Schade, dasz man diese Arbeiten nicht für sich selbst thun, und etwas Vieh sowie Hühner dabei halten kann, nur für Butter, Milch, Eier und Fleisch nicht van andern abhängig zu sein, die jetzt alles festhalten und nichts herausreichen wollen. Für Eier bezahlte man hier jetzt 50 Pfg per Stück, selbst mehr, und es sind trotzdem keine aufzutreiben. Mit Theo verträgst Du Dich hoffendlich gut, so dasz Du während der Sommerferien auf einige Zeit mit zu Tante Jet nach Elspeet kommen kannst. Solltet lhr beiden nicht gut und freundschaftlich mit einander umgehen, so müszte von der Reise abgesehen werden. Bestelle Theo meine besten Grüsze. Schreibe mir bitte bald und empfange viele herzliche Grüsze und Kisse von
Deinem Papa.
|
|
||||||
Entin, 9 juni 1918,
Lieve Pa,
Ontvang mijnen hartelijken dank voor Uw lieve brief van 2 Juni, die ik eergisteren ontving; ook feliciteer ik U met Uwe benoeming tot eere-lid van de huisschildersvereeniging. Ik begrijp, dat de zaken en het leven daar zoowel als hier door den oorlog met den dag moeilijker worden; wiu behooren ten minste niet tot de O.W.ers, er zullen in den laatsten tijd ook wel niet veel menschen meer bij deze categorie bijgekomen zijn, zoomede is te hopen, dat het verlangen tot vrede spoedig algemeen worde en tot een einde van den oorlog voeren zal. Ik zal blij zijn, wanneer ik weder tot de familie naar huis terugkomen kan en zoo als mij gaat het de meeste van mijne kameraden. Het zal mij verlangen, spoedig te hooren, of het mogelijk zal zijn, dat Jo tot den 23e Juni naar Lübeck komt. Indien Jo eenen pas kan krijgen, zal het wel alleen voor dat geval te arrangeren zijn, als het Jet mogelijk is, de tijd over naar den Haag te komen en zoolang Jo's werkzaamheden te overnemen. Zonder meid zal het voor Jet ook een moeilijk werk zijn, maar indien zij in Elspeet afkomen kan, zal zij het wet willen doen. Bestel s.v.p. mijne hartelijke groeten aan Louis en Lé, Charles en Cor, Guus en Jet in Indië, als U aan hen schrijft. Met vele hartelijke groeten aan U verblijf ik,
Uw zoon Georg.
 |
 |
| Georg Hahn letter to Pa Aarsse from Entin POW camp, 9-6-1918 | |
Er werd, in die tijd, strenger gestraft dan tegenwoordig. Zo is Tante Do eens voor straf in een donkere kast gestopt. Opa Louis, die graag ging vissen of achter het hoempa-orkest door de stad liep, heeft er ook wel eens van langs gekregen Er was ook een karwats, maar hier spreken de berichten elkaar tegen. Volgens Tante Do was de katwats een rond stokje, met een leren riempje waarin een knoop zat; Oma zou die karwats wei eens gehanteerd hebben. Maar vlg. Opa Louis werd er alleen maar mee gedreigd en had de karwats 10 leren riempjes (met 10 knopen er in) en werd hij gebruikt om kleden mee te kloppen
Tenslotte nog dit: de familie Aarsse, ook Oma Hahn, waren lid van de Eglise Wallon. Oma sprak vloeiend Frans; zij was daarin onderwezen door een Franse gouvernante, Mademoiselle Mioulet. Opa Georg was lid van de Deutsche Evangelische Luthersche Gemeinde.
|
|
|